دوباره نماز ظهر را بخواند ، تا يقين كند هر كدام را كه أول قضا شده أول خوانده است . ( مسأله 1387 ) اگر نماز ظهر يك روز ونماز عصر روز ديگر يا دو نماز ظهر يا دو نماز عصر از أو قضا شده ونمىداند كدام أول قضا شده است چنانچه دو نماز چهار ركعتي بخواند به نيت اين كه أولى قضاى نماز روز أول ودومى قضاى نماز روز دوم باشد در حاصل شدن ترتيب كافيست . ( مسأله 1388 ) اگر يك نماز ظهر ويك نماز عشا يا يك نماز عصر ويك نماز عشا از أو قضا شود ، ونداند كدام أول قضا شده است ، بهتر آنست كه طورى آنها را بخواند كه يقين كند به ترتيب بجا آورده است ، مثلا اگر يك نماز ظهر ويك نماز عشا از أو قضا شده وأولى آنها را نمىداند ، أول يك نماز ظهر بعد از آن يك نماز عشا ، دوباره يك نماز ظهر بخواند ، يا أول يك نماز عشا بعد يك نماز ظهر ، دوباره يك نماز عشا بخواند . ( مسأله 1389 ) كسى كه مىداند يك نماز چهار ركعتي نخوانده ولى نمىداند نماز ظهر است يا نماز عشا ، اگر يك نماز چهار ركعتي به نيت قضاى نمازى كه نخوانده بجا آورد كافيست ، ونسبت به جهر واخفات مخير مىباشد . ( مسأله 1390 ) كسى كه پنج نماز پشت سر هم از أو قضا شده ونمىداند أولى آنها كدامست ، چنانچه نه نماز به ترتيب بخواند مثلا از نماز صبح شروع كند وبعد از آن كه ظهر وعصر ومغرب وعشا را خواند دو مرتبه نماز صبح وظهر وعصر ومغرب را بخواند يقين به ترتيب حاصل نموده است . ( مسأله 1391 ) كسى كه مىداند نمازهاى پنجگانه أو هر كدام از يك روز قضا شده وترتيب آنها را نمىداند ، بهتر اين است كه نماز پنج شبانه روز را بخواند ، واگر شش نماز از شش روز از أو قضا شده نماز شش شبانه روز را بخواند وهمچنين براي هر نمازى كه به نمازهاى قضاى أو اضافه شود يك شبانه روز بيشتر بخواند تا يقين كند به ترتيبي كه قضا شده بجا آورده است ، مثلا اگر هفت نماز از هفت روز نخوانده باشد نماز هفت شبانه روز را قضا نمايد .